Houdt het nou nooit eens op? Reken ik in 'my mind' af met twee vrouwen, op wie ik gedurende enige tijd min of meer verliefd ben geweest, duiken er twee spiksplinternieuwe 'meissies' op, waar ik zo maar ineens stapelgek op ben. Ik kan het zelf haast niet geloven, laat staan bijbenen.
Op de sportschool, vrijdagochtend, kruist de blik van een sportster mij terloops. Niet veel later gebeurt dat nog eens en als ik klaar ben met oefenen op de leg-press staat zij vlak achter me: 'Oh, toevallig dat u klaar bent hier, meneer', ze lacht ietwat timide, 'ik wou hier net op gaan oefenen.'
'Ik al hem eerst even schoonmaken, mevrouw', zeg ik.
'Ja, tuurlijk, doet u maar rustig an hoor', zegt zij relaxed.
Zij sport al zeker vier maanden op de vrijdagochtend. Ze valt me hier al die tijd al op: leuk figuur, fijne stem, lief gezichtje, maakt gezellig praatjes. Ze is nog geen vijftig, denk ik. We hadden nog nooit eerder contact. En nu, na bijna vier maanden vertelt ze me in nog geen minuten bijna alles: gescheiden, een nog thuiswonende zoon van 27, een huurhuis in Capelle, al acht jaar een vast baan, ze laat me diverse foto's zien van haar werk, ze heeft zo nu en dan last van haar nek, ze laat me zien waar precies en ze heet Paula.
Oh, en na onze korte maar krachtige kennismaking was in 'my mind' het plan al geïmplementeerd voor een eveneens korte maar heftige masturbatie. Midden op de dag nog wel! Wat ik normaal nooit doe. Normaal trek ik me 's avonds pas af vlak voor het slapen gaan, boven de wasbak in de badkamer meestal.
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com