LAATSTE DAG 2025.

Ook op oudejaarsdag ben ik wezen sporten. Ik doe in de kleedkamer mijn jasje uit, pak mijn handdoek uit die tas en berg die tas op in een kluisje. Ik sluit het kluisje altijd af met een geheime code, net als iedereen. Dan loop ik naar de grote sportzaal, pak daar van een tafel een klein geel schoonmaakdoekje en bevochtig dat met een plantenspuit. Er staan vier plantenspuiten op die tafel, waarvan er meestal drie helemaal leeg zijn en een bijna, zodat ik al een paar keer terug moest naar de kleedruimte om mijn schoonmaakdoekje daar onder de kraan te bevochtigen. Als ik de zaal inloop op weg naar mijn eerste oefenapparaat, de handfiets, zie ik meestal al in één oogopslag welke bekenden er al actief zijn. Als het niet druk is, zoals vandaag is het een makkie. De meeste sporters hadden blijkbaar een snipperdag genomen. Wat ik jammer vind, eigenlijk heel jammer vind, is dat mss. E. er vandaag alweer niet is. Ik mis haar echt. Ze is niet alleen mijn favoriete medesportster ze is ook mijn leukste buurvrouw. We zoeken elkaar steevast op om even gezellig te babbelen over film, theater en meer. Ook zwaardere gesprekjes gaan we niet uit de weg. We kunnen beiden goed luisteren en dat is mooi meegenomen. Soms vergeten we al pratend helemaal de tijd en gaan we veel te lang door op ons toestel.

Zoals elke maandag was Don er deze 30e december ook. Hem negeer ik liever. Hij is een PVV'er en daar ben ik allergisch voor. Maar hij zegt me altijd, voordat ik hem kan negeren, heel vriendelijk gedag.  Dan knik ik wat flauwtjes naar hem. Die twee andere fascisten waar Don hier meestal mee is zijn er vandaag niet.

Ik weet niet wie of waar het was maar deze ochtend zat er lange tijd een vreselijk irritante hinnik in de sportzaal. Maar dat hield gelukkig na een uurtje vanzelf op.

Toen ik vandaag klaar was met mijn oefeningen gooide ik mijn gele schoonmaakdoekje in de daarvoor bestemde wasmand en liep de kleedkamer in. Don zat daar al en begroette mij pesterig, luidruchtig: 'Ha, Jossie!’.

Ik heb hem nog eens gezegd, wat hij beslist al wist, dat ik zo niet genoemd wil worden. Mijn naam is Jos.

Vandaag is Optisport  gesloten. 2 januari ga ik er weer tegenaan. 

 

SENSITIEF.

Opmerkelijk vind ik het dat er in het theaterfestival van deze jaargang nogal wat aanbod is op het sensitieve vlak. Zo kan je gedurende vijf minuten met een enorme kracht koud water op je laten spuiten, als je dat wil èn als je er acht euro voor wil betalen. Je moet je kousen en schoenen dan uitdoen en je krijgt een poncho aan. Dat heb ik dus gedaan. Ik schreeuwde het uit van angst … ik vergat helemaal dat het na vijf minuten al weer afgelopen zou zijn. Alleen mijn voeten en mijn gezicht (bril) waren nat worden. Verschillende mensen (volwassenen vooral) die achter mij in de rij stonden voor het waterkanon, waren na mijn ijselijke kreten bangelijk afgehaakt.

Een andere sensatie was het vacuüm zuigen. Je wordt ingepakt in een vacuüm afzuigbare zak. Van tevoren moet je je kettinkje, bril, armband, pet, tas, horloge, mobiel in een kluisje deponeren. Die vacuümzak wordt afgesloten door een medewerker van de act: die doet een soort halsband zo strak mogelijk bij je om. De vacuümzuiger kan dan zijn werk beginnen. Daar heb ik dus ook aan meegedaan. Voor twaalf euro. ‘Binnenste Buiten’ heette dat.
Ik voelde de zuigkracht steeds op en neer gaan. Ieder minuut werd de zuigkracht wat groter en nam die ook weer even wat af. Tot de kracht op zijn hoogst was. Toen drukte een paar minuten een supergrote kracht vooral op de ribben. Ik dacht even dat ik zou stikken maar gelukkig stelde de medewerker van de act de zuiger wat lager af. Tsja en dat werd drie keer zo herhaald. Op het laatst was ik niet meer zo angstig, omdat ik wist dat ik op de medewerker van de act kon rekenen. Ik vond die derde keer met die heel hoge zuigkracht eigenlijk wel lekker. Jammer dat het weer zo gauw voorbij was … en fijn dat al mijn spulletjes nog in het kluisje lagen.

En dan is er nog een experiment met ‘luisteren’. Voor tien euro mocht ik er aan mee doen. Ik ‘moest’ vragen beantwoorden over horen en luisteren. Schrijf alle geluiden eens op die op dit moment hoort. Da’s een hele lijst! Maar ook: luister es naar dingen die je normaal niet hoort: wrijven over je oorlelletje, het strelen over je rug, in je handen wrijven.

Weinig theater eigenlijk wel maar toch wel intérèssante.