Vanavond sta ik met een vriendin op een metroperron te wachten. Van daaruit zie ik in de overvolle metro een oud-collega, een vrouw, vrolijk zitten praten met een man naast haar. Het lijkt Astrid wel.
Zal ik de metro in stormen, op Astrid afvliegen: uitroepend: 'Hee, Astrid Bakker, dat is een tijd geleden? Hoe is het er mee? Wat zie je goed uit!!!'
Wanneer ik gereageerd zou hebben, volgend mijn moeders adagium was ik me onmiddellijk gaan bezinnen.
Wat heeft het voor zin om haar te begroeten? Het is al bijna 15 jaar geleden dat we samenwerkten. Ze weet waarschijnlijk niet eens meer wie ik ben. Was onze samenwerking echt zo geweldig destijds? We zitten bovendien nog maar vijf minuten in de metro. Wat kunnen we nou in die vijf minuten? En die jeugdig ogend man die naast haar zit, wil vast helemaal niks met me. Wat moet Astrid nou met mij: een 76 jarige pensionado. En je eigen vriendin, laat je haar die vijf minuten dan aan haar lot over in die metro? Niet zo lief van je! Het is nu bovendien stervensdruk. Je zal je door de drukte heen moeten wurmen.
Na deze bezinning zou ik dus beslist niet linksaf, als een dolle hond op Astrid afgelopen zijn maar dan zou ik rechtsaf de metrocoupé zijn ingeslopen, in de hoop dat mijn oud collega mij niet zou herkennen na al die jaren.
Maar wat ik doe is wat ik hier boven al opgeschreven heb, ik vlieg haar om de hals, we zijn verrukt elkaar weer te zien. Zij kan niet geloven dat ik al bijna 76 ben. Ik niet dat zij al 62 is. We zien er allebei geweldig uit en met onze kinderen en kleinkinderen gaat het ook goed, hoewel ... ik meen me te herinneren dat haar enige zoon homoseksueel is. Maar wat maakt dat uit.
Ik vraag nog wat Astrid gedaan had vanavond. Ze waren uit eten geweest.
Mijn vriendin en ik waren bij een talentenjacht voor jonge popmusici.
Achteraf liep ik erover piekeren, dat ik mijn vriendin 5 minuten aan haar lot had over gelaten in de metro.
Steeds meer is mijn motto geworden: 'Begin. Doe. Handel spontaan, impulsief en laat dat bezinnen, grotendeels, maar achterwege.
Lieve lezers,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
