Late we wel weze: ik bent geen durfal. Geen held op sokke, maar gewoon een schijterd eerste klas. Soms hebt ik zo’n vlaag van verstandverbijstering en denkt ik dat ik de hele wereld aan kan, maar halverwege me actie schijt ik alweer in me broek.
Zo kreeg ik laatst het maffe idee om van de hoge duikplank te sjorre. Maar ja, halverwege die trap dacht ik al: "Joh, laat dat duiken maar zitten, springt maar gewoon." Eenmaal op dat randje van die zwiepende plank, met me tene over de rand, vond ik springe eigenlijk een klote-idee ook. Dus daar stond ik dan, te trille als een juffershondje in de kou. Ik moest me met me goeie gedrag weer helemaal naar benede wurme, langs een rij van die bijdehandte gassies, die me natuurlijk stonde uit te lachen. Nou, da’s ook lekker voor je ego.
Om de zenuwen weg te spoele, ben ik toen maar veilig baantjes gaan trekke bij startblok één, zo ver mogelijk weg bij die hoge duik. Twintig baantjes schoolslag, vijfentwintig meter per stuk. Lekker op m’n rug, een half uurtje peddele. Had ik mooi de tijd om na te denke waarom ik nou zo’n ontzettende lafbek was. Waar was ik nou bang voor? Dat ik m’n eigen te pletter zou vallen? Dat ik bovenop een andere zwemmer zou plettere? Of dat ik m'n nek zou breke op de bodem van het bad en de rest van m'n leve in zo'n karretje zou moeten zitte?
Terwijl ik daar zo een beetje lag te dobbere, begon ik me eigenlijk wel wijs te voele. Waarom moet je je in godsnaam van drie meter hoog in dat water flikkere? Het geeft alleen maar een hoop herrie, die golve zijn irritant en iedereen moet met een boog om die duikplek heen zwemme. "Afschaffe dat kreng," dacht ik nog bij baantje dertien.
En net op dat moment klapt er zo’n rotjochie, luid lachend, bovenop me rug. "Bommetje!" riep hij nog. Hij had niet goed uitgekeke, zei 'ie later met z'n onschuldige smoeltje.
Met me laatste krachte hees ik mezelluf de kant op. Gekneusde ribbe natuurlijk. Zo zie je maar weer: je kan nòg zo voorzichtig weze in het leve, maar een ongelukkie zit in een klein hoekie.
(Uit mijn verre R'damse verleden)
Lieve lezer,
stukjes van mij zijn al vele jaren te lezen via de volgende link:
stukkiejee.blogspot.com
