dinsdag 21 oktober 2014

OMA & OPA (35)

Met z’n allen op naar C&A, want daar hadden ze nu al winterkleding in de aanbieding. Maria had er wel schik in om Joop trots te zien paraderen voor haar en zijn vijf knappe jonge meiden. Hij liep fier als de tambour-maître in een fanfare. Een stok in zijn hand ontbrak er nog maar net aan. Zijn dochters waren inmiddels 14, 16, 17, 18 en 19 jaar. Hun  vier dochters liepen gearmd met hun moeder; twee links, twee rechts. Alleen de jongste, Wien,  liep ‘los’, ze huppelde wat en af en toe maakte met haar lange dunne benen grote sprongen tot ze een paar meter voor Joop uitkwam, waarna ze weer wat dromerig ging schuifelen.  Wien was Maria’s oogappel. Zij zou de allergrootste wens van Maria in vervulling doen gaan: het klooster in gaan, dat wist Wien nu al zeker en ze was nog maar net veertien.  Vanaf dat Maria zwanger was van Karel heeft ze elke avond gebeden tot de Heer, dat een van haar kinderen geroepen mocht worden tot het religieuze Ambt en hoewel ze er nog lang niet was, Wien was natuurlijk pas 14, zag Maria geen grotere devotie tot het geloof als bij haar.  Voor Joop hoefde het niet zo nodig, een ‘roeping’ voor Wien, maar het was ook weer niet zo, dat hij haar zou dwarsbomen. Joop bemoeide zich überhaupt eigenlijk niet zo met haar. 

De dames vonden het stom om allemaal met dezelfde jas aan te gaan lopen. Dus duurde het even voordat de jassen gekozen waren: wel of niet getailleerd, donkerblauw of antraciet, wel of geen capuchon, met of zonder nepbontje enz. Het was buiten nog een beetje te warm om al met de jassen aan naar huis te wandelen. Maria stelde voor om bij de Hema koffie met een gebakje te gaan drinken; er waren natuurlijk slechtere voorstellen denkbaar. Joop zei onder de koffie dat we, nu wel die jassen hadden gekocht maar dat dat niet genoeg was om de winter door te komen. Warme truien, mutsen, kousen, rokken moesten ook een plaatsje krijgen in onze wintergarderobe. ‘Ja Joop, we hadden al zo veel geld uitgegeven en we wisten niet dat je nog zoveel geld voor ons beschikbaar had,’ verwoordde Maria de gedachten van de meisjes. Vlak nadat de Kikkerds hun koffie op hadden, boog zich een heer met gleufhoed, lange regenjas en sigaretje in de hand, over Joop en fluisterde enige tijd in diens oor. Joop werd spierwit en; knikte eigenlijk alleen maar; Joop deed zijn mond niet open. De man stak een  vingertje naar Joop uit, alsof hij hem waarschuwde en liep met een peuk in zijn mond weer naar buiten. Maria kon zien dat er voor de Hema een Citroën met chauffeur voor hem klaar stond. Ze wilden natuurlijk allemaal weten wie dat was. ‘Van de Arbeidseinsatz,  waarvoor ik in Duitsland gewerkt heb,’ zei Joop. ‘Hij vroeg of ik binnenkort eens wil komen praten. Er zit iemand van hun organisatie in Rotterdam.’ 
Lena, die een bijzondere band met hem had, was blij dat Joop vandaag zo gul was. Spontaan gaf zij haar vader een pakkerd  op zijn wang. Joop genoot van zijn mollige dochter. Hij sloeg zijn arm om haar heen, zodat hij met zijn hand een groot deel van haar borst kon omvatten. Hij hield van zijn dochters en genoot van ze, in alle opzichten. Behalve dan van Els, zijn oudste dochter en Wien zijn jongste dochter, die hem lichamelijk niet zo konden bekoren. Let wel: Joop hield zielsveel van ze, net als  van Henny, de op een na oudste. Haar liet hij met rust, hij moest wel, omdat zij hem al gelijk bij zijn eerste voorzichtige aanraking duidelijk maakte, dat ze de eerstvolgende keer de hele buurt bij elkaar zou schreeuwen.
Lena en Anna waren duidelijk Joops oogappels.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten