zondag 12 oktober 2014

OMA & OPA (26)

Ze wilden gaan samenwonen, Joop en Maria, maar beiden vonden ze het in feite wat netter om eerst te trouwen. Op een gegeven moment, zo’ twee maanden na het poffertjes-uitje,  bleek Maria zwanger te zijn … van Joop. Zij gaven allebei grif toe nooit met een ander gevreeën te hebben. Toen moest er zeker wel getrouwd worden vonden ze allebei en een beetje snel ook, want met een uitpuilbuik voor de  ambtenaar van de burgerlijke stand staan vonden ze tamelijk gênant.  In januari zou Maria ongeveer vier maanden zijn; dan was ze nog enigszins toonbaar.

Aan het opknappen van die Wattstraat hebben ze nog flink wat werk gehad. Maria had het geluk dat haar zus Rika bereid was een paar weekjes voor Kareltje te zorgen, anders hadden ze het echt niet gered. Het viel voor Maria echter niet mee haar kleine menneke los te laten en dan nog wel zo lang.
Het was hard werken en het was ook leuk, zeker als de vrienden van Joop kwamen helpen of ja …. zelfs meneer en mevrouw van ’t Hout staken de handen uit de mouwen. Joop had met name zijn vrienden gecharterd voor het witten en het overige verfwerk. Maria zorgde voor voldoende eten en drinken tijdens het werk, variërend van koffie met koek tot een borrel of een pilsje met wat hartigs. Dat vond Maria nu eenmaal  leuk: ervoor zorgen, dat die noeste werkers niets tekort komen. Dat zat Joop alleen niet zo lekker, merkte Maria. Joop vond dat Maria een beetje overdreef.  Ze schonk soms wel twee of drie maal koffie bij en zette een paar kratten bier neer waaruit onbeperkt genomen kon worden. Ook koek en kaas lag er voldoende onder het motto: ’neemt en eet, zolang de voorraad strekt.’ Maria ging er van uit, dat als die vrienden ons niet zouden  helpen, we het werk òf met z’n tweeën zouden moeten doen òf we voor het werk mensen zouden moeten inhuren en dat is voor ons onbetaalbaar.
Eerst werd Joop steeds stiller, vervolgens ging hij lopen vitten op Maria, haar kleding, haar haardracht en toen ging hij lelijk lopen kijken. Ja, hij kreeg dan echt een lelijke kop  .. en als Maria dat dan tegen hem zei werd hij grof, dan moest ze haar kop houden. Wat bleek:  Joop was een beetje jaloers. Jaloers, omdat Maria naar zijn idee te goed was voor zijn vrienden … Joop kreeg zelf op een gewone avond nooit meer dan een kopje koffie en een biertje of een borrel van haar .. dat is toch wel heel erg zielig, nietwaar?. Maria moest er hartelijk om lachen. Druk kon ze zich er niet om maken. Vanavond wilde ze de vitrages voor de keukenraampjes afmaken en de maten opnemen voor de overgordijnen in de verschillende ruimtes.

 Wat een vreemd mannetje was die Joop van mij toch eigenlijk, dacht Maria. Aan de ene kant wou hij graag hulp en had hij die eenmaal, dan voelde hij zich tekort gedaan en was hij die hulp liever weer kwijt dan rijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten