woensdag 8 oktober 2014

OMA & OPA (23)

Enige tijd later was in een en dezelfde week, de rechtszaak tegen de gebroeders van Ooijen en  die tegen Joop Kikkerds. In beide gevallen was de rechtbank gauw klaar. De van Ooijens werden schuldig bevonden en moesten ieder drie weken zitten wegens zware mishandeling. Joop Kikkerds werd vrijgesproken van onzedelijke gedragingen jegens de neefjes wegens gebrek aan bewijs.

Vreselijk oneerlijk was het. Eerlijk zijn zou betekenen dat Joop zou moeten bekennen. Maar wat dat allemaal voor gevolgen zou hebben! De hoon van zijn ouders, zijn broers en zusters. Zijn vrienden zouden hem laten zakken. De muziek- en de visvereniging zouden hem dumpen. Als bezorger bij de Drukkerij zou hij zonder meer de zak krijgen en hij zou in zijn handjes mogen knijpen als hij daar als inpakker zou mogen blijven werken.
Het ergste zou zijn dat Maria hem de bons zou geven … iets wat ze zeker gedaan zou hebben als Joop bekend zou hebben. Nooit zou ze Joop meer willen zien.  Als de dood zou ze voor hem zijn als hij in haar buurt was. Kareltje is niet veilig zijn bij hem.
 Als Joop bekend zou hebben, zou hij in de bajes verdwenen zijn. Misschien wel voor een jaar. En dan …. als hij na zijn straf in Schiedam zou willen blijven wonen, dan zou hij gegarandeerd als een  soort paria behandeld worden … en Joop zou dan volop kans maken op nieuwe  afranselingen van de ongure van Ooijens of andere gestoorde pedo-rammers.
Joop was er van overtuigd: als hij bekend zou hebben, dan had hij naar een andere stad moeten vertrekken.  Want daar zou niemand Joop kennen. Zeker niet als hij zijn baard en snor zou laten staan.  

Nu Joop niet was veroordeeld, had hij niks te vrezen, voorlopig althans. Het zat Joop niet echt lekker, dat hij  tegen Maria de waarheid zou moeten blijven verzwijgen. Door niet te bekennen was Joop godzijdank nog in beeld bij Maria voor dat huisje, waar ze een vent voor nodig zou hebben. Joop dacht dat hij dankzij zijn ‘leugen om (zijn eigen) bestwil een kans zou maken bij Maria.
Joop weet hoe ontzettend blij Maria is met zijn vrijspraak.
‘Je hebt er niks mee te maken hè, Joop?’, vroeg ze de laatste tijd steeds als ze elkaar zagen … ‘Neen toch hè Joop?’
‘Natuurlijk zei Joop ‘nee’ en hij voegde er aan toe ‘wat had je dan gedacht, Maria?’


Zo blij als een kind  was Maria toen ze de uitspraak van de rechter hoorde over Joop zijn zaak. Met Kareltje op haar arm walste zwierig door haar kamer op de muziek van Strauss: die schöne blaue Donau. Ze had het altijd wel gedacht, Joop doet jonge jongens geen kwaad. Hoe komen ze er bij? De rechter heeft hem nu in het gelijk gesteld. Haar blijheid had er ook mee te maken dat Maria nu voor zichzelf geen bezwaren meer had tegen Joop … om hem te vragen of hij samen met haar in dat huisje …. en of hij dan ook met haar zou willen trouwen.   In haar fantasie zag Maria het al voor zich: Kareltje, Joop en Maria lekker bezig op die woning in de Wattstraat.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten